19. Meryem
Tâhâ Suresi
135 Ayet
21. Enbiyâ
Aralık
Oynatma

Oynatma hızı: 1x


بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
Bismi-llâhi-rrahmâni-rrahîm.
طه١
Tâ-hâ.

Ta, Ha.

مَآأَنزَلْنَاعَلَيْكَٱلْقُرْءَانَلِتَشْقَىٰٓ٢
Mâ enzelnâ ’aleyke-lkur'âne liteşkâ.

Kuran'ı sana, sıkıntıya düşeşin diye değil, ancak Allah'tan korkanlara bir öğüt ve yeri ve yüce gökleri yaratanın katından bir Kitap olarak indirdik.

إِلَّاتَذْكِرَةًلِّمَنيَخْشَىٰ٣
İllâ tezkiratel limey yahşâ.

Kuran'ı sana, sıkıntıya düşeşin diye değil, ancak Allah'tan korkanlara bir öğüt ve yeri ve yüce gökleri yaratanın katından bir Kitap olarak indirdik.

تَنزِيلًامِّمَّنْخَلَقَٱلْأَرْضَوَٱلسَّمَـٰوَٰتِٱلْعُلَى٤
Tenzîlem mimmen haleka-l'arda vessemâvâti-l’ulâ.

Kuran'ı sana, sıkıntıya düşeşin diye değil, ancak Allah'tan korkanlara bir öğüt ve yeri ve yüce gökleri yaratanın katından bir Kitap olarak indirdik.

ٱلرَّحْمَـٰنُعَلَىٱلْعَرْشِٱسْتَوَىٰ٥
Errahmânü ’ale-l’arşi-stevâ.

Rahman arşa hükmetmektedir.

لَهُمَافِىٱلسَّمَـٰوَٰتِوَمَافِىٱلْأَرْضِوَمَابَيْنَهُمَاوَمَاتَحْتَٱلثَّرَىٰ٦
Lehû mâ fi-ssemâvâti vemâ fi-l'ardi vemâ beynehümâ vemâ tahte-sserâ.

Göklerde ve yerde, her ikisi arasında ve toprağın altında bulunanlar O'nundur.

وَإِنتَجْهَرْبِٱلْقَوْلِفَإِنَّهُيَعْلَمُٱلسِّرَّوَأَخْفَى٧
Vein techer bilkavli feinnehû ya’lemü-ssirra veahfâ.

Sen sözü istersen açığa vur, şüphesiz O gizliyi de, gizlinin gizlisini de bilir.

ٱللَّهُلَآإِلَـٰهَإِلَّاهُوَلَهُٱلْأَسْمَآءُٱلْحُسْنَىٰ٨
Allâhü lâ ilâhe illâ hû. lehü-l'esmâü-lhusnâ.

Allah'tan başka tanrı yoktur, en güzel isimler O'nundur.

وَهَلْأَتَىٰكَحَدِيثُمُوسَىٰٓ٩
Vehel etâke hadîsü mûsâ.

Musa'nın başından geçen olay sana geldi mi?

إِذْرَءَانَارًافَقَالَلِأَهْلِهِٱمْكُثُوٓاإِنِّىٓءَانَسْتُنَارًالَّعَلِّىٓءَاتِيكُممِّنْهَابِقَبَسٍأَوْأَجِدُعَلَىٱلنَّارِهُدًى١٠
İz raâ nâran fekâle liehlihi-mküsû innî ânestü nâral le’allî âtîküm minhâ bikabesin ev ecidü ’ale-nnâri hüdâ.

O, bir ateş görmüştü de, ailesine: "Durun, ben bir ateş gördüm, ya ondan size bir kor getirir, ya da ateşin yanında bir yol gösteren bulurum" demişti.

فَلَمَّآأَتَىٰهَانُودِىَيَـٰمُوسَىٰٓ١١
Felemmâ etâhâ nûdiye yâ mûsâ.

Musa ateşin yanına gelince: "Ey Musa!" diye seslenildi:

إِنِّىٓأَنَارَبُّكَفَٱخْلَعْنَعْلَيْكَإِنَّكَبِٱلْوَادِٱلْمُقَدَّسِطُوًى١٢
İnnî ene rabbüke fahla’ na’leyk. inneke bilvâdi-lmükaddesi tuvâ.

"Ben şüphesiz senin Rabbinim; ayağındakileri çıkar; çünkü sen, kutsal bir vadi olan Tuva'dasın."

وَأَنَاٱخْتَرْتُكَفَٱسْتَمِعْلِمَايُوحَىٰٓ١٣
Veene-htertüke festemi’ limâ yûhâ.

"Ben seni seçtim; artık vahyolunanları dinle."

إِنَّنِىٓأَنَاٱللَّهُلَآإِلَـٰهَإِلَّآأَنَافَٱعْبُدْنِىوَأَقِمِٱلصَّلَوٰةَلِذِكْرِىٓ١٤
İnnenî ene-llâhü lâ ilâhe illâ ene fa’büdnî veekimi-ssalâte lizikrî.

"Şüphesiz Ben Allah'ım, Benden başka tanrı yoktur; Bana kulluk et; Beni anmak için namaz kıl."

إِنَّٱلسَّاعَةَءَاتِيَةٌأَكَادُأُخْفِيهَالِتُجْزَىٰكُلُّنَفْسٍبِمَاتَسْعَىٰ١٥
İnne-ssâ’ate âtiyetün ekâdü uhfîhâ litüczâ küllü nefsim bimâ tes’â.

Herkes işlediğinin karşılığını görsün diye, zamanını gizli tuttuğum kıyamet mutlaka gelecektir.

فَلَايَصُدَّنَّكَعَنْهَامَنلَّايُؤْمِنُبِهَاوَٱتَّبَعَهَوَىٰهُفَتَرْدَىٰ١٦
Felâ yesuddenneke ’anhâ mel lâ yü'minü bihâ vettebe’a hevâhü feterdâ.

"Buna inanmayan ve hevesine uyan kimse seni ondan alıkoymasın, yoksa helak olursun."

وَمَاتِلْكَبِيَمِينِكَيَـٰمُوسَىٰ١٧
Vemâ tilke biyemînike yâ mûsâ.

"Ey Musa! Sağ elindeki nedir?"

قَالَهِىَعَصَاىَأَتَوَكَّؤُاعَلَيْهَاوَأَهُشُّبِهَاعَلَىٰغَنَمِىوَلِىَفِيهَامَـَٔارِبُأُخْرَىٰ١٨
Kâle hiye ’asây. etevekkeü ’aleyhâ veehüşşü bihâ ’alâ ganemî veliye fîhâ meâribü uhrâ.

Musa: "O benim değneğimdir, ona dayanırım, onunla davarıma yaprak silkerim, ondan daha birçok işlerde faydalanırım" dedi.

قَالَأَلْقِهَايَـٰمُوسَىٰ١٩
Kâle elkihâ yâ mûsâ.

Allah: "Ey Musa! Bırak onu" dedi.

فَأَلْقَىٰهَافَإِذَاهِىَحَيَّةٌتَسْعَىٰ٢٠
Feelkâhâ feizâ hiye hayyetün tes’â.

Bırakınca, değnek hemen, koşan bir yılan oluverdi.

قَالَخُذْهَاوَلَاتَخَفْسَنُعِيدُهَاسِيرَتَهَاٱلْأُولَىٰ٢١
Kâle huzhâ velâ tehaf. senü’îdühâ sîratehe-l'ûlâ.

Allah: "Onu al, korkma; biz onu yine eski durumuna çevireceğiz. Daha büyük mucizelerimizi sana göstermemiz için elini koltuğunun altına koy da, diğer bir mucize olarak, kusursuz, bembeyaz çıksın" dedi.

وَٱضْمُمْيَدَكَإِلَىٰجَنَاحِكَتَخْرُجْبَيْضَآءَمِنْغَيْرِسُوٓءٍءَايَةًأُخْرَىٰ٢٢
Vadmüm yedeke ilâ cenâhike tahruc beydâe min gayri sûin âyeten uhrâ.

Allah: "Onu al, korkma; biz onu yine eski durumuna çevireceğiz. Daha büyük mucizelerimizi sana göstermemiz için elini koltuğunun altına koy da, diğer bir mucize olarak, kusursuz, bembeyaz çıksın" dedi.

لِنُرِيَكَمِنْءَايَـٰتِنَاٱلْكُبْرَى٢٣
Linüriyeke min âyâtine-lkübrâ.

Allah: "Onu al, korkma; biz onu yine eski durumuna çevireceğiz. Daha büyük mucizelerimizi sana göstermemiz için elini koltuğunun altına koy da, diğer bir mucize olarak, kusursuz, bembeyaz çıksın" dedi.

ٱذْهَبْإِلَىٰفِرْعَوْنَإِنَّهُطَغَىٰ٢٤
İzheb ilâ fir’avne innehû tagâ.

"Firavun'a git, doğrusu o azmıştır."

قَالَرَبِّٱشْرَحْلِىصَدْرِى٢٥
Kâle rabbi-şrah lî sadrî.

Musa: "Rabbim! Göğsümü genişlet, işimi kolaylaştır, dilimin düğümünü çöz ki sözümü iyi anlasınlar. Ailemden kardeşim Harun'u bana vezir yap, beni onunla destekle, onu görevimde ortak kıl ki Seni daha çok tesbih edelim ve çokça analım. Şüphesiz Sen bizi görmektesin" dedi.

وَيَسِّرْلِىٓأَمْرِى٢٦
Veyessir lî emrî.

Musa: "Rabbim! Göğsümü genişlet, işimi kolaylaştır, dilimin düğümünü çöz ki sözümü iyi anlasınlar. Ailemden kardeşim Harun'u bana vezir yap, beni onunla destekle, onu görevimde ortak kıl ki Seni daha çok tesbih edelim ve çokça analım. Şüphesiz Sen bizi görmektesin" dedi.

وَٱحْلُلْعُقْدَةًمِّنلِّسَانِى٢٧
Vahlül ’ukdetem mil lisânî.

Musa: "Rabbim! Göğsümü genişlet, işimi kolaylaştır, dilimin düğümünü çöz ki sözümü iyi anlasınlar. Ailemden kardeşim Harun'u bana vezir yap, beni onunla destekle, onu görevimde ortak kıl ki Seni daha çok tesbih edelim ve çokça analım. Şüphesiz Sen bizi görmektesin" dedi.

يَفْقَهُواقَوْلِى٢٨
Yefkahû kavlî.

Musa: "Rabbim! Göğsümü genişlet, işimi kolaylaştır, dilimin düğümünü çöz ki sözümü iyi anlasınlar. Ailemden kardeşim Harun'u bana vezir yap, beni onunla destekle, onu görevimde ortak kıl ki Seni daha çok tesbih edelim ve çokça analım. Şüphesiz Sen bizi görmektesin" dedi.

وَٱجْعَللِّىوَزِيرًامِّنْأَهْلِى٢٩
Vec’al lî vezîram min ehlî.

Musa: "Rabbim! Göğsümü genişlet, işimi kolaylaştır, dilimin düğümünü çöz ki sözümü iyi anlasınlar. Ailemden kardeşim Harun'u bana vezir yap, beni onunla destekle, onu görevimde ortak kıl ki Seni daha çok tesbih edelim ve çokça analım. Şüphesiz Sen bizi görmektesin" dedi.

هَـٰرُونَأَخِى٣٠
Hârûne ehî.

Musa: "Rabbim! Göğsümü genişlet, işimi kolaylaştır, dilimin düğümünü çöz ki sözümü iyi anlasınlar. Ailemden kardeşim Harun'u bana vezir yap, beni onunla destekle, onu görevimde ortak kıl ki Seni daha çok tesbih edelim ve çokça analım. Şüphesiz Sen bizi görmektesin" dedi.

ٱشْدُدْبِهِٓأَزْرِى٣١
Üşdüd bihî ezrî.

Musa: "Rabbim! Göğsümü genişlet, işimi kolaylaştır, dilimin düğümünü çöz ki sözümü iyi anlasınlar. Ailemden kardeşim Harun'u bana vezir yap, beni onunla destekle, onu görevimde ortak kıl ki Seni daha çok tesbih edelim ve çokça analım. Şüphesiz Sen bizi görmektesin" dedi.

وَأَشْرِكْهُفِىٓأَمْرِى٣٢
Veeşrikhü fî emrî.

Musa: "Rabbim! Göğsümü genişlet, işimi kolaylaştır, dilimin düğümünü çöz ki sözümü iyi anlasınlar. Ailemden kardeşim Harun'u bana vezir yap, beni onunla destekle, onu görevimde ortak kıl ki Seni daha çok tesbih edelim ve çokça analım. Şüphesiz Sen bizi görmektesin" dedi.

كَىْنُسَبِّحَكَكَثِيرًا٣٣
Key nüsebbihake kesîrâ.

Musa: "Rabbim! Göğsümü genişlet, işimi kolaylaştır, dilimin düğümünü çöz ki sözümü iyi anlasınlar. Ailemden kardeşim Harun'u bana vezir yap, beni onunla destekle, onu görevimde ortak kıl ki Seni daha çok tesbih edelim ve çokça analım. Şüphesiz Sen bizi görmektesin" dedi.

وَنَذْكُرَكَكَثِيرًا٣٤
Venezkürake kesîrâ.

Musa: "Rabbim! Göğsümü genişlet, işimi kolaylaştır, dilimin düğümünü çöz ki sözümü iyi anlasınlar. Ailemden kardeşim Harun'u bana vezir yap, beni onunla destekle, onu görevimde ortak kıl ki Seni daha çok tesbih edelim ve çokça analım. Şüphesiz Sen bizi görmektesin" dedi.

إِنَّكَكُنتَبِنَابَصِيرًا٣٥
İnneke künte binâ besîrâ.

Musa: "Rabbim! Göğsümü genişlet, işimi kolaylaştır, dilimin düğümünü çöz ki sözümü iyi anlasınlar. Ailemden kardeşim Harun'u bana vezir yap, beni onunla destekle, onu görevimde ortak kıl ki Seni daha çok tesbih edelim ve çokça analım. Şüphesiz Sen bizi görmektesin" dedi.

قَالَقَدْأُوتِيتَسُؤْلَكَيَـٰمُوسَىٰ٣٦
Kâle kad ûtîte sü'leke yâ mûsâ.

Allah: "Ey Musa! İstediğin sana verildi" dedi, "Zaten sana başka bir defa da iyilikte bulunmuş ve annene vahyedilmesi gerekeni vahyetmiştik: Musa'yı bir sandığa koy da suya bırak; su onu kıyıya atar, Bana da, ona da düşman olan biri onu alır. Ey Musa! Gözümün önünde yetişesin diye seni sevimli kıldım."

وَلَقَدْمَنَنَّاعَلَيْكَمَرَّةًأُخْرَىٰٓ٣٧
Velekad menennâ ’aleyke merraten uhrâ.

Allah: "Ey Musa! İstediğin sana verildi" dedi, "Zaten sana başka bir defa da iyilikte bulunmuş ve annene vahyedilmesi gerekeni vahyetmiştik: Musa'yı bir sandığa koy da suya bırak; su onu kıyıya atar, Bana da, ona da düşman olan biri onu alır. Ey Musa! Gözümün önünde yetişesin diye seni sevimli kıldım."

إِذْأَوْحَيْنَآإِلَىٰٓأُمِّكَمَايُوحَىٰٓ٣٨
İz evhaynâ ilâ ümmike mâ yûhâ.

Allah: "Ey Musa! İstediğin sana verildi" dedi, "Zaten sana başka bir defa da iyilikte bulunmuş ve annene vahyedilmesi gerekeni vahyetmiştik: Musa'yı bir sandığa koy da suya bırak; su onu kıyıya atar, Bana da, ona da düşman olan biri onu alır. Ey Musa! Gözümün önünde yetişesin diye seni sevimli kıldım."

أَنِٱقْذِفِيهِفِىٱلتَّابُوتِفَٱقْذِفِيهِفِىٱلْيَمِّفَلْيُلْقِهِٱلْيَمُّبِٱلسَّاحِلِيَأْخُذْهُعَدُوٌّلِّىوَعَدُوٌّلَّهُوَأَلْقَيْتُعَلَيْكَمَحَبَّةًمِّنِّىوَلِتُصْنَعَعَلَىٰعَيْنِىٓ٣٩
Eni-kzifîhi fi-ttâbûti fakzifîhi fi-lyemmi felyülkihi-lyemmü bissâhili ye'huzhü ’adüvvül lî ve’adüvvul leh. veelkaytü ’aleyke mehabbetem minnî. velitusne’a ’alâ ’aynî.

Allah: "Ey Musa! İstediğin sana verildi" dedi, "Zaten sana başka bir defa da iyilikte bulunmuş ve annene vahyedilmesi gerekeni vahyetmiştik: Musa'yı bir sandığa koy da suya bırak; su onu kıyıya atar, Bana da, ona da düşman olan biri onu alır. Ey Musa! Gözümün önünde yetişesin diye seni sevimli kıldım."

إِذْتَمْشِىٓأُخْتُكَفَتَقُولُهَلْأَدُلُّكُمْعَلَىٰمَنيَكْفُلُهُفَرَجَعْنَـٰكَإِلَىٰٓأُمِّكَكَىْتَقَرَّعَيْنُهَاوَلَاتَحْزَنَوَقَتَلْتَنَفْسًافَنَجَّيْنَـٰكَمِنَٱلْغَمِّوَفَتَنَّـٰكَفُتُونًافَلَبِثْتَسِنِينَفِىٓأَهْلِمَدْيَنَثُمَّجِئْتَعَلَىٰقَدَرٍيَـٰمُوسَىٰ٤٠
İz temşî uhtüke fetekûlü hel edüllüküm ’alâ mey yekfülüh. feraca’nâke ilâ ümmike key tekarra ’aynühâ velâ tahzen. vekatelte nefsen fenecceynâke mine-lgammi vefetennâke fütûnâ. felebiste sinîne fî ehli medyene sümme ci'te ’alâ kaderiy yâ mûsâ.

Kızkardeşin Firavun'un sarayına giderek: "Ona bakacak birini size göstereyim mi?" diyordu. Böylece, annen üzülmesin, sevinsin diye, seni ona iade etmiştik. Sen bir cana kıymıştın, seni üzüntüden kurtarmış ve seni birçok musibetlerle denemiştik. Bunun için, Medyen halkı arasında yıllarca kalmıştın. Sonra, ey Musa, peygamberlik görevini yüklenecek bir yaşa gelince dönüp geldin.

وَٱصْطَنَعْتُكَلِنَفْسِى٤١
Vastana’tüke linefsî.

Seni kendim için ayırdım.

ٱذْهَبْأَنتَوَأَخُوكَبِـَٔايَـٰتِىوَلَاتَنِيَافِىذِكْرِى٤٢
İzheb ente veehûke biâyâtî velâ teniyâ fî zikrî.

Sen ve kardeşin, ayetlerimle gidin; beni anmakta gevşek davranmayın.

ٱذْهَبَآإِلَىٰفِرْعَوْنَإِنَّهُطَغَىٰ٤٣
İzhebâ ilâ fir’avne innehû tagâ.

Firavun'a gidin, doğrusu o azmıştır.

فَقُولَالَهُقَوْلًالَّيِّنًالَّعَلَّهُيَتَذَكَّرُأَوْيَخْشَىٰ٤٤
Fekûlâ lehû kavlel leyyinel le’allehû yetezekkeru ev yahşâ.

Ona yumuşak söz söyleyin, belki öğüt dinler veya korkar.

قَالَارَبَّنَآإِنَّنَانَخَافُأَنيَفْرُطَعَلَيْنَآأَوْأَنيَطْغَىٰ٤٥
Kâlâ rabbenâ innenâ nehâfü ey yefruta ’aleynâ ev ey yatgâ.

Musa ve kardeşi: "Rabbimiz! Onun bize kötülük etmesinden veya azgınlığının artmasından korkarız" dediler.

قَالَلَاتَخَافَآإِنَّنِىمَعَكُمَآأَسْمَعُوَأَرَىٰ٤٦
Kâle lâ tehâfâ innenî me’akümâ esme’u veerâ.

Allah: Korkmayın, dedi; Ben sizinle beraberim; görür ve işitirim. Ona gidin şöyle söyleyin: "Doğrusu biz senin Rabbinin elçileriyiz. İsrailoğullarını bizimle beraber gönder, onlara azabetme; Rabbinden sana bir mucize getirdik; selam, doğru yolda gidene olsun! Doğrusu bize, yalanlayıp sırt çevirene azap edileceği vahyolundu."

فَأْتِيَاهُفَقُولَآإِنَّارَسُولَارَبِّكَفَأَرْسِلْمَعَنَابَنِىٓإِسْرَٰٓءِيلَوَلَاتُعَذِّبْهُمْقَدْجِئْنَـٰكَبِـَٔايَةٍمِّنرَّبِّكَوَٱلسَّلَـٰمُعَلَىٰمَنِٱتَّبَعَٱلْهُدَىٰٓ٤٧
Fe'tiyâhü fekûlâ innâ rasûlâ rabbike feersil me’anâ benî isrâîle velâ tü’azzibhüm. kad ci'nâke biâyetim mir rabbik. vesselâmü ’alâ meni-ttebe’a-lhüdâ.

Allah: Korkmayın, dedi; Ben sizinle beraberim; görür ve işitirim. Ona gidin şöyle söyleyin: "Doğrusu biz senin Rabbinin elçileriyiz. İsrailoğullarını bizimle beraber gönder, onlara azabetme; Rabbinden sana bir mucize getirdik; selam, doğru yolda gidene olsun! Doğrusu bize, yalanlayıp sırt çevirene azap edileceği vahyolundu."

إِنَّاقَدْأُوحِىَإِلَيْنَآأَنَّٱلْعَذَابَعَلَىٰمَنكَذَّبَوَتَوَلَّىٰ٤٨
İnnâ kad ûhiye ileynâ enne-l’azâbe ’alâ men kezzebe vetevellâ.

Allah: Korkmayın, dedi; Ben sizinle beraberim; görür ve işitirim. Ona gidin şöyle söyleyin: "Doğrusu biz senin Rabbinin elçileriyiz. İsrailoğullarını bizimle beraber gönder, onlara azabetme; Rabbinden sana bir mucize getirdik; selam, doğru yolda gidene olsun! Doğrusu bize, yalanlayıp sırt çevirene azap edileceği vahyolundu."

قَالَفَمَنرَّبُّكُمَايَـٰمُوسَىٰ٤٩
Kâle femer rabbükümâ yâ mûsâ.

Firavun: "Musa! Rabbiniz kimdir?" dedi.

قَالَرَبُّنَاٱلَّذِىٓأَعْطَىٰكُلَّشَىْءٍخَلْقَهُثُمَّهَدَىٰ٥٠
Kâle rabbüne-llezî a’tâ külle şey'in halkahû sümme hedâ.

Musa: "Rabbimiz, her şeye ayrı bir özellik veren, sonra doğru yola eriştirendir" dedi.

قَالَفَمَابَالُٱلْقُرُونِٱلْأُولَىٰ٥١
Kâle femâ bâlü-lkurûni-l'ûlâ.

Firavun: "Öyleyse önceki nesillerin durumu ne oluyor?" dedi.

قَالَعِلْمُهَاعِندَرَبِّىفِىكِتَـٰبٍلَّايَضِلُّرَبِّىوَلَايَنسَى٥٢
Kâle ’ilmühâ ’inde rabbî fî kitâb. lâ yedillü rabbî velâ yensâ.

Musa: "Onların bilgisi Rabbimin katında yazılıdır. Rabbim şaşırmaz ve unutmaz." dedi.

ٱلَّذِىجَعَلَلَكُمُٱلْأَرْضَمَهْدًاوَسَلَكَلَكُمْفِيهَاسُبُلًاوَأَنزَلَمِنَٱلسَّمَآءِمَآءًفَأَخْرَجْنَابِهِٓأَزْوَٰجًامِّننَّبَاتٍشَتَّىٰ٥٣
Ellezî ce’ale lekümü-l'arda mehdev veseleke leküm fîhâ sübülev veenzele mine-ssemâi mââ. feahracnâ bihî ezvâcem min nebetin şettâ.

Sizin için yeryüzünü döşeyen, yollar açan, gökten su indiren O'dur. Biz o su ile türlü türlü, çift çift bitkiler yetiştirdik.

كُلُواوَٱرْعَوْاأَنْعَـٰمَكُمْإِنَّفِىذَٰلِكَلَـَٔايَـٰتٍلِّأُولِىٱلنُّهَىٰ٥٤
Külû ver’av en’âmeküm. inne fî zâlike leâyâtil liüli-nnühâ.

İster yiyin, ister hayvanlarınızı otlatın, onlarda akıl sahipleri için şüphesiz dersler vardır.

مِنْهَاخَلَقْنَـٰكُمْوَفِيهَانُعِيدُكُمْوَمِنْهَانُخْرِجُكُمْتَارَةًأُخْرَىٰ٥٥
Minhâ halaknâküm vefîhâ nü’îdüküm veminhâ nuhricüküm târaten uhrâ.

Sizi yerden yarattık, oraya döndüreceğiz, sizi tekrar oradan çıkaracağız.

وَلَقَدْأَرَيْنَـٰهُءَايَـٰتِنَاكُلَّهَافَكَذَّبَوَأَبَىٰ٥٦
Velekad eraynâhü âyâtinâ küllehâ fekezzebe veebâ.

And olsun ki Firavun'a bütün delillerimizi gösterdik de yalan sayıp kabulden çekindi ve: "Ey Musa! Sihirbazlığınla bizi yurdumuzdan çıkarmaya mı geldin? Şimdi biz de seninkinin benzeri bir sihri sana göstereceğiz. Bizimle senin aranda bir vakit tayinet ki sen de biz de düz bir yerde bulunalım da caymayalım" dedi.

قَالَأَجِئْتَنَالِتُخْرِجَنَامِنْأَرْضِنَابِسِحْرِكَيَـٰمُوسَىٰ٥٧
Kâle eci'tenâ lituhricenâ min ardinâ bisihrike yâ mûsâ.

And olsun ki Firavun'a bütün delillerimizi gösterdik de yalan sayıp kabulden çekindi ve: "Ey Musa! Sihirbazlığınla bizi yurdumuzdan çıkarmaya mı geldin? Şimdi biz de seninkinin benzeri bir sihri sana göstereceğiz. Bizimle senin aranda bir vakit tayinet ki sen de biz de düz bir yerde bulunalım da caymayalım" dedi.

فَلَنَأْتِيَنَّكَبِسِحْرٍمِّثْلِهِفَٱجْعَلْبَيْنَنَاوَبَيْنَكَمَوْعِدًالَّانُخْلِفُهُنَحْنُوَلَآأَنتَمَكَانًاسُوًى٥٨
Felene'tiyenneke bisihrim mislihî fec’al beynenâ vebeyneke mev’idel lâ nuhlifühû nahnü velâ ente mekânen süvâ.

And olsun ki Firavun'a bütün delillerimizi gösterdik de yalan sayıp kabulden çekindi ve: "Ey Musa! Sihirbazlığınla bizi yurdumuzdan çıkarmaya mı geldin? Şimdi biz de seninkinin benzeri bir sihri sana göstereceğiz. Bizimle senin aranda bir vakit tayinet ki sen de biz de düz bir yerde bulunalım da caymayalım" dedi.

قَالَمَوْعِدُكُمْيَوْمُٱلزِّينَةِوَأَنيُحْشَرَٱلنَّاسُضُحًى٥٩
Kâle mev’idüküm yevmü-zzîneti veey yuhşera-nnâsü duhâ.

Musa: "Buluşma zamanımız sizin bayram gününüzde, insanların toplandığı kuşluk vaktidir" dedi.

فَتَوَلَّىٰفِرْعَوْنُفَجَمَعَكَيْدَهُثُمَّأَتَىٰ٦٠
Fetevellâ fir’avnü feceme’a keydehû sümme etâ.

Firavun döndü, tuzaklarını toplayıp o gün geldi.

قَالَلَهُممُّوسَىٰوَيْلَكُمْلَاتَفْتَرُواعَلَىٱللَّهِكَذِبًافَيُسْحِتَكُمبِعَذَابٍوَقَدْخَابَمَنِٱفْتَرَىٰ٦١
Kâle lehüm mûsâ veyleküm lâ tefterû ’ale-llâhi keziben feyüshiteküm bi’azâb. vekad hâbe meni-fterâ.

Musa onlara: "Size yazıklar olsun! Allah'a karşı yalan uydurmayın, yoksa sizi azabla yok eder. Allah'a iftira eden hüsrana uğrar" dedi.

فَتَنَـٰزَعُوٓاأَمْرَهُمبَيْنَهُمْوَأَسَرُّواٱلنَّجْوَىٰ٦٢
Fetenâza’û emrahüm beynehüm veeserrü-nnecvâ.

Sihirbazlar işi aralarında tartıştılar ve konuşmalarını gizli tuttular.

قَالُوٓاإِنْهَـٰذَٰنِلَسَـٰحِرَٰنِيُرِيدَانِأَنيُخْرِجَاكُممِّنْأَرْضِكُمبِسِحْرِهِمَاوَيَذْهَبَابِطَرِيقَتِكُمُٱلْمُثْلَىٰ٦٣
Kâlû in hâzâni lesâhirâni yürîdâni ey yuhricâküm min ardiküm bisihrihimâ veyezhebâ bitarîkatikümü-lmüslâ.

Musa ile Harun'u göstererek: "Bu iki sihirbaz, sihirleriyle sizi yurdunuzdan çıkarmak, sizin en üstün dininizi ortadan kaldırmak istiyorlar; onun için tuzaklarınızı bir araya getirin, sonra sırayla gelin. Bugün üstün gelen başarıya erecektir" dediler.

فَأَجْمِعُواكَيْدَكُمْثُمَّٱئْتُواصَفًّاوَقَدْأَفْلَحَٱلْيَوْمَمَنِٱسْتَعْلَىٰ٦٤
Feecmi’û keydeküm sümme-'tû saffâ. vekad efleha-lyevme meni-sta’lâ.

Musa ile Harun'u göstererek: "Bu iki sihirbaz, sihirleriyle sizi yurdunuzdan çıkarmak, sizin en üstün dininizi ortadan kaldırmak istiyorlar; onun için tuzaklarınızı bir araya getirin, sonra sırayla gelin. Bugün üstün gelen başarıya erecektir" dediler.

قَالُوايَـٰمُوسَىٰٓإِمَّآأَنتُلْقِىَوَإِمَّآأَننَّكُونَأَوَّلَمَنْأَلْقَىٰ٦٥
Kâlû yâ mûsâ immâ en tülkiye veimmâ en nekûne evvele men elkâ.

"Ey Musa! Marifetini ya sen ortaya koy, ya da önce biz koyalım" dediler.

قَالَبَلْأَلْقُوافَإِذَاحِبَالُهُمْوَعِصِيُّهُمْيُخَيَّلُإِلَيْهِمِنسِحْرِهِمْأَنَّهَاتَسْعَىٰ٦٦
Kâle bel elkû. feizâ hibâlühüm ve’isiyyühüm yühayyelü ileyhi min sihrihim ennehâ tes’â.

Musa: "Siz koyun" dedi. Hemen, değnekleri ve ipleri, sihirleri yüzünden, Musa'ya sanki yürüyorlarmış gibi geldi.

فَأَوْجَسَفِىنَفْسِهِخِيفَةًمُّوسَىٰ٦٧
Feevcese fî nefsihî hîfetem mûsâ.

Bu yüzden Musa içinde bir korku hissetti.

قُلْنَالَاتَخَفْإِنَّكَأَنتَٱلْأَعْلَىٰ٦٨
Kulnâ lâ tehaf inneke ente-l'a’lâ.

"Korkma, sen muhakkak daha üstünsün" dedik.

وَأَلْقِمَافِىيَمِينِكَتَلْقَفْمَاصَنَعُوٓاإِنَّمَاصَنَعُواكَيْدُسَـٰحِرٍوَلَايُفْلِحُٱلسَّاحِرُحَيْثُأَتَىٰ٦٩
Veelki mâ fî yemînike telkaf mâ sane’û. innemâ sane’û keydü sâhir. velâ yüflihu-ssâhiru haysü etâ.

"Sağ elindekini at da onların yaptıklarını yutsun, yaptıkları sadece sihirbaz düzenidir. Sihirbaz nereden gelirse gelsin başarı kazanamaz."

فَأُلْقِىَٱلسَّحَرَةُسُجَّدًاقَالُوٓاءَامَنَّابِرَبِّهَـٰرُونَوَمُوسَىٰ٧٠
Feülkiye-sseharatü sücceden kâlû âmennâ birabbi hârûne vemûsâ.

Sonunda sihirbazlar: "Biz Musa ve Harun'un Rabbine inandık" deyip secdeye kapandılar.

قَالَءَامَنتُمْلَهُقَبْلَأَنْءَاذَنَلَكُمْإِنَّهُلَكَبِيرُكُمُٱلَّذِىعَلَّمَكُمُٱلسِّحْرَفَلَأُقَطِّعَنَّأَيْدِيَكُمْوَأَرْجُلَكُممِّنْخِلَـٰفٍوَلَأُصَلِّبَنَّكُمْفِىجُذُوعِٱلنَّخْلِوَلَتَعْلَمُنَّأَيُّنَآأَشَدُّعَذَابًاوَأَبْقَىٰ٧١
Kâle âmentüm lehû kable en âzene leküm. innehû lekebîrukümü-llezî ’allemekümü-ssihr. feleükatti’anne eydiyeküm veercüleküm min hilâfiv veleüsallibenneküm fî cüzû’i-nnahl. veleta’lemünne eyyünâ eşeddü ’azâbev veebkâ.

Firavun "Ben size izin vermeden mi O'na inandınız? Doğrusu size sihri öğreten, büyüğünüz odur. And olsun ki, ellerinizi ve ayaklarınızı çaprazlama keseceğim, sizi hurma kütüklerine asacağım. Hangimizin azabının daha çetin ve daha devamlı olduğunu bileceksiniz" dedi.

قَالُوالَننُّؤْثِرَكَعَلَىٰمَاجَآءَنَامِنَٱلْبَيِّنَـٰتِوَٱلَّذِىفَطَرَنَافَٱقْضِمَآأَنتَقَاضٍإِنَّمَاتَقْضِىهَـٰذِهِٱلْحَيَوٰةَٱلدُّنْيَآ٧٢
Kâlû len nü'sirake ’alâ mâ câenâ mine-lbeyyinâti vellezî fetaranâ fakdi mâ ente kâd. innemâ takdî hâzihi-lhayâte-ddünyâ.

İman eden sihirbazlar: "Seni, gelen apaçık mucizelere ve bizi yaratana üstün tutmayacağız. Ne hüküm vereceksen ver. Sen, ancak bu dünya hayatına hükmedebilirsin. Doğrusu biz, yanılmalarımızı ve bize zorla yaptırdığın sihri bağışlaması için Rabbimize iman ettik. Allah'ın vereceği mükafat daha iyi ve daha devamlıdır" dediler.

إِنَّآءَامَنَّابِرَبِّنَالِيَغْفِرَلَنَاخَطَـٰيَـٰنَاوَمَآأَكْرَهْتَنَاعَلَيْهِمِنَٱلسِّحْرِوَٱللَّهُخَيْرٌوَأَبْقَىٰٓ٧٣
İnnâ âmennâ birabbinâ liyagfira lenâ hatâyânâ vemâ ekrahtenâ ’aleyhi mine-ssihr. vellâhü hayruv veebkâ.

İman eden sihirbazlar: "Seni, gelen apaçık mucizelere ve bizi yaratana üstün tutmayacağız. Ne hüküm vereceksen ver. Sen, ancak bu dünya hayatına hükmedebilirsin. Doğrusu biz, yanılmalarımızı ve bize zorla yaptırdığın sihri bağışlaması için Rabbimize iman ettik. Allah'ın vereceği mükafat daha iyi ve daha devamlıdır" dediler.

إِنَّهُمَنيَأْتِرَبَّهُمُجْرِمًافَإِنَّلَهُجَهَنَّمَلَايَمُوتُفِيهَاوَلَايَحْيَىٰ٧٤
İnnehû mey ye'ti rabbehû mücrimen feinne lehû cehennem. lâ yemûtü fîhâ velâ yahyâ.

Rabbine suçlu olarak gelen bilsin ki, cehennem onun içindir. Orada ne ölür, ne yaşar.

وَمَنيَأْتِهِمُؤْمِنًاقَدْعَمِلَٱلصَّـٰلِحَـٰتِفَأُولَـٰٓئِكَلَهُمُٱلدَّرَجَـٰتُٱلْعُلَىٰ٧٥
Vemey ye'tihî mü'minen kad ’amile-ssâlihâti feülâike lehümü-dderacâtü-l’ulâ.

Rabbine inanmış ve yararlı iş yaparak gelenlere, işte onlara, en üstün dereceler, içlerinden ırmaklar akan, içinde temelli kalacakları Adn cennetleri vardır. Bu, arınanların mükafatıdır.

جَنَّـٰتُعَدْنٍتَجْرِىمِنتَحْتِهَاٱلْأَنْهَـٰرُخَـٰلِدِينَفِيهَاوَذَٰلِكَجَزَآءُمَنتَزَكَّىٰ٧٦
Cennâtü ’adnin tecrî min tahtihe-l'enhâru hâlidîne fîhâ. vezâlike cezâü men tezekkâ.

Rabbine inanmış ve yararlı iş yaparak gelenlere, işte onlara, en üstün dereceler, içlerinden ırmaklar akan, içinde temelli kalacakları Adn cennetleri vardır. Bu, arınanların mükafatıdır.

وَلَقَدْأَوْحَيْنَآإِلَىٰمُوسَىٰٓأَنْأَسْرِبِعِبَادِىفَٱضْرِبْلَهُمْطَرِيقًافِىٱلْبَحْرِيَبَسًالَّاتَخَـٰفُدَرَكًاوَلَاتَخْشَىٰ٧٧
Velekad evhaynâ ilâ mûsâ en esri bi’ibâdî fadrib lehüm tarîkan fi-lbahri yebesâ. lâ tehâfü derakev velâ tahşâ.

And olsun ki Musa'ya: "Kullarımı geceleyin yürüt, denizde onlara kuru bir yol aç, batmaktan ve düşmanların yetişmesinden korkma, endişe etme" diye vahyettik.

فَأَتْبَعَهُمْفِرْعَوْنُبِجُنُودِهِفَغَشِيَهُممِّنَٱلْيَمِّمَاغَشِيَهُمْ٧٨
Feetbe’ahüm fir’avnü bicünûdihî fegaşiyehüm mine-lyemmi mâ gaşiyehüm.

Firavun, ordusuyla onları takip etti, deniz de onları içine alıverdi, hem de ne alış!

وَأَضَلَّفِرْعَوْنُقَوْمَهُوَمَاهَدَىٰ٧٩
Veedalle fir’avnü kavmehû vemâ hedâ.

Firavun, milletini saptırdı, onlara doğru yolu göstermedi.

يَـٰبَنِىٓإِسْرَٰٓءِيلَقَدْأَنجَيْنَـٰكُممِّنْعَدُوِّكُمْوَوَٰعَدْنَـٰكُمْجَانِبَٱلطُّورِٱلْأَيْمَنَوَنَزَّلْنَاعَلَيْكُمُٱلْمَنَّوَٱلسَّلْوَىٰ٨٠
Yâ benî isrâîle kad enceynâküm min ’adüvviküm veve’adnâküm cânibe-ttûri-l'eymene venezzelnâ ’aleykümü-lmenne vesselvâ.

Ey İsrailoğulları! Sizleri düşmanınızdan kurtardık, Tur'un sağ yanını size vadettik ve üzerinize kudret helvasıyla bıldırcın indirdik.

كُلُوامِنطَيِّبَـٰتِمَارَزَقْنَـٰكُمْوَلَاتَطْغَوْافِيهِفَيَحِلَّعَلَيْكُمْغَضَبِىوَمَنيَحْلِلْعَلَيْهِغَضَبِىفَقَدْهَوَىٰ٨١
Külû min tayyibâti mâ razaknâküm velâ tatgav fîhi feyehille ’aleyküm gadabî. vemey yahlil ’aleyhi gadabî fekad hevâ.

Size verdiğimiz rızıkların temizlerinden yiyin, bunda aşırı gitmeyin ki gazabımı haketmeyesiniz. Gazabımı hakeden kimse muhakkak mahvolur.

وَإِنِّىلَغَفَّارٌلِّمَنتَابَوَءَامَنَوَعَمِلَصَـٰلِحًاثُمَّٱهْتَدَىٰ٨٢
Veinnî legaffârul limen tâbe veâmene ve’amile sâlihan sümme-htedâ.

Doğrusu Ben, tevbe edeni, inanıp yararlı iş işleyerek doğru yola gireni bağışlarım.

وَمَآأَعْجَلَكَعَنقَوْمِكَيَـٰمُوسَىٰ٨٣
Vemâ a’celeke ’an kavmike yâ mûsâ.

"Musa! Seni milletinden daha çabuk gelmeye sevkeden nedir?" dedik.

قَالَهُمْأُولَآءِعَلَىٰٓأَثَرِىوَعَجِلْتُإِلَيْكَرَبِّلِتَرْضَىٰ٨٤
Kâle hüm ülâi ’alâ eserî ve’aciltü ileyke rabbi literdâ.

Musa: "Onlar ardımdadır, Rabbim! Hoşnut olman için Sana acele geldim" dedi.

قَالَفَإِنَّاقَدْفَتَنَّاقَوْمَكَمِنبَعْدِكَوَأَضَلَّهُمُٱلسَّامِرِىُّ٨٥
Kâle feinnâ kad fetennâ kavmeke mim ba’dike veedallehümü-ssâmiriyy.

Allah: "Doğrusu Biz, senden sonra milletini sınadık; Samiri onları saptırdı" dedi.

فَرَجَعَمُوسَىٰٓإِلَىٰقَوْمِهِغَضْبَـٰنَأَسِفًاقَالَيَـٰقَوْمِأَلَمْيَعِدْكُمْرَبُّكُمْوَعْدًاحَسَنًاأَفَطَالَعَلَيْكُمُٱلْعَهْدُأَمْأَرَدتُّمْأَنيَحِلَّعَلَيْكُمْغَضَبٌمِّنرَّبِّكُمْفَأَخْلَفْتُممَّوْعِدِى٨٦
Ferace’a mûsâ ilâ kavmihî gadbâne esifâ. kâle yâ kavmi elem ye’idküm rabbüküm va’den hasenâ. efetâle ’aleykümü-l’ahdü em erattüm ey yehille ’aleyküm gadabüm mir rabbiküm feahleftüm mev’idî.

Musa, milletine kızgın ve üzgün olarak döndü. "Ey milletim! Rabbiniz size güzel bir vaadde bulunmadı mı? Uzun bir zaman mı geçti, yoksa Rabbinizin gazabına mı uğramak istediniz de bana verdiğiniz sözden caydınız?" dedi.

قَالُوامَآأَخْلَفْنَامَوْعِدَكَبِمَلْكِنَاوَلَـٰكِنَّاحُمِّلْنَآأَوْزَارًامِّنزِينَةِٱلْقَوْمِفَقَذَفْنَـٰهَافَكَذَٰلِكَأَلْقَىٱلسَّامِرِىُّ٨٧
Kâlû mâ ahlefnâ mev’ideke bimelkinâ velâkinnâ hummilnâ evzâram min zîneti-lkavmi fekazefnâhâ fekezâlike elka-ssâmiriyy.

Onlar: "Sana verdiğimiz sözden kendi başımıza caymadık. O milletin ziynet eşyasından bize yükler dolusu taşıtıldı. Biz onları ateşe attık, aynı şekilde Samiri de attı" dediler.

فَأَخْرَجَلَهُمْعِجْلًاجَسَدًالَّهُخُوَارٌفَقَالُواهَـٰذَآإِلَـٰهُكُمْوَإِلَـٰهُمُوسَىٰفَنَسِىَ٨٨
Feahrace lehüm ’iclen cesedel lehû huvârun fekâlû hâzâ ilâhüküm veilâhü mûsâ fenesî.

Bunun üzerine Samiri onlara böğüren bir buzağı heykeli ortaya koydu. O ve adamları: "Bu sizin de Musa'nın da tanrısıdır, ama o unuttu" dediler.

أَفَلَايَرَوْنَأَلَّايَرْجِعُإِلَيْهِمْقَوْلًاوَلَايَمْلِكُلَهُمْضَرًّاوَلَانَفْعًا٨٩
Efelâ yeravne ellâ yerci’u ileyhim kavlev velâ yemlikü lehüm darrav velâ nef’â.

Görmüyorlar mıydı ki, o heykel onlara ne söz söyleyebilir, ne zarar ve ne de fayda verebilirdi?

وَلَقَدْقَالَلَهُمْهَـٰرُونُمِنقَبْلُيَـٰقَوْمِإِنَّمَافُتِنتُمبِهِوَإِنَّرَبَّكُمُٱلرَّحْمَـٰنُفَٱتَّبِعُونِىوَأَطِيعُوٓاأَمْرِى٩٠
Velekad kâle lehüm hârûnü min kablü yâ kavmi innemâ fütintüm bih. veinne rabbekümü-rrahmânü fettebi’ûnî veetî’û emrî.

And olsun ki, Harun da onlara önceden: "Ey milletim! Siz bu buzağı ile sınanıyorsunuz. Sizin gerçek Rabbiniz Rahman'dır. Bana uyun, emrime itaat edin" demişti.

قَالُوالَننَّبْرَحَعَلَيْهِعَـٰكِفِينَحَتَّىٰيَرْجِعَإِلَيْنَامُوسَىٰ٩١
Kâlû len nebraha ’aleyhi ’âkifîne hattâ yerci’a ileynâ mûsâ.

"Musa bize dönene kadar buna sarılmaktan vazgeçmeyeceğiz" demişlerdi.

قَالَيَـٰهَـٰرُونُمَامَنَعَكَإِذْرَأَيْتَهُمْضَلُّوٓا٩٢
Kâle yâ hârûnü mâ mene’ake iz raeytehüm dallû.

Musa gelince: "Harun! Onların sapıttığını görünce seni benim yolumdan gitmekten alıkoyan nedir? Benim emrime karşı mı geldin?" dedi.

أَلَّاتَتَّبِعَنِأَفَعَصَيْتَأَمْرِى٩٣
Ellâ tettebi’an. efe’asayte emrî.

Musa gelince: "Harun! Onların sapıttığını görünce seni benim yolumdan gitmekten alıkoyan nedir? Benim emrime karşı mı geldin?" dedi.

قَالَيَبْنَؤُمَّلَاتَأْخُذْبِلِحْيَتِىوَلَابِرَأْسِىٓإِنِّىخَشِيتُأَنتَقُولَفَرَّقْتَبَيْنَبَنِىٓإِسْرَٰٓءِيلَوَلَمْتَرْقُبْقَوْلِى٩٤
Kâle yebneümme lâ te'huz bilihyetî velâ bira'sî. innî haşîtü en tekûle ferrakte beyne benî isrâîle velem terkub kavlî.

Harun: "Ey Annemoğlu! Saçımdan sakalımdan tutma; doğrusu İsrailoğulları arasına ayrılık koydun, sözüme bakmadın demenden korktum" dedi.

قَالَفَمَاخَطْبُكَيَـٰسَـٰمِرِىُّ٩٥
Kâle femâ hatbüke yâ sâmiriyy.

Musa: "Ey Samiri! Ya senin yaptığın nedir?" dedi.

قَالَبَصُرْتُبِمَالَمْيَبْصُرُوابِهِفَقَبَضْتُقَبْضَةًمِّنْأَثَرِٱلرَّسُولِفَنَبَذْتُهَاوَكَذَٰلِكَسَوَّلَتْلِىنَفْسِى٩٦
Kâle besurtü bimâ lem yebsurû bihî fekabadtü kabdatem min eseri-rrasûli fenebeztühâ vekezâlike sevvelet lî nefsî.

Samiri: "Onların görmedikleri bir şey gördüm ve o sana gelen elçinin bastığı yerden bir avuç avuçladım. Bunu ziynet eşyasının eritildiği potaya attım. Nefsim böyle yaptırdı" dedi.

قَالَفَٱذْهَبْفَإِنَّلَكَفِىٱلْحَيَوٰةِأَنتَقُولَلَامِسَاسَوَإِنَّلَكَمَوْعِدًالَّنتُخْلَفَهُوَٱنظُرْإِلَىٰٓإِلَـٰهِكَٱلَّذِىظَلْتَعَلَيْهِعَاكِفًالَّنُحَرِّقَنَّهُثُمَّلَنَنسِفَنَّهُفِىٱلْيَمِّنَسْفًا٩٧
Kâle fezheb feinne leke fi-lhayâti en tekûle lâ misâs. veinne leke mev’idel len tuhlefeh. venzur ilâ ilâhike-llezî zalte ’aleyhi ’âkifâ. lenüharrikannehû sümme lenensifennehû fi-lyemmi nesfâ.

Musa: "Defol! Doğrusu artık hayatta, "Bana dokunmayın!" demenden başka yapacağın yoktur. Senin için asla kaçamayacağın bir ceza daha vardır. Durup üzerinde titrediğin tanrına bak, onu yakacağız, sonra denize dökeceğiz" dedi.

إِنَّمَآإِلَـٰهُكُمُٱللَّهُٱلَّذِىلَآإِلَـٰهَإِلَّاهُوَوَسِعَكُلَّشَىْءٍعِلْمًا٩٨
İnnemâ ilâhükümü-llâhü-llezî lâ ilâhe illâ hû. vesi’a külle şey'in ’ilmâ.

Sizin Tanrınız, ancak, O'ndan başka tanrı olmayan Allah'tır. İlmi her şeyi içine almıştır.

كَذَٰلِكَنَقُصُّعَلَيْكَمِنْأَنبَآءِمَاقَدْسَبَقَوَقَدْءَاتَيْنَـٰكَمِنلَّدُنَّاذِكْرًا٩٩
Kezâlike nekussu ’aleyke min embâi mâ kad sebek. vekad âteynâke mil ledünnâ zikrâ.

Geçmiş olayları sana böyle anlatırız. Katımızdan sana da bir Kitap verdik; kim ondan yüz çevirirse bilsin ki kıyamet günü bir günah yükü yüklenecektir.

مَّنْأَعْرَضَعَنْهُفَإِنَّهُيَحْمِلُيَوْمَٱلْقِيَـٰمَةِوِزْرًا١٠٠
Men a’rada ’anhü feinnehû yahmilü yevme-lkiyâmeti vizrâ.

Geçmiş olayları sana böyle anlatırız. Katımızdan sana da bir Kitap verdik; kim ondan yüz çevirirse bilsin ki kıyamet günü bir günah yükü yüklenecektir.

خَـٰلِدِينَفِيهِوَسَآءَلَهُمْيَوْمَٱلْقِيَـٰمَةِحِمْلًا١٠١
Hâlidîne fîh. vesâe lehüm yevme-lkiyâmeti himlâ.

Devamlı bu günahın azabında kalacaklar. Kıyamet günü onlar için ne kötüdür bu yük!

يَوْمَيُنفَخُفِىٱلصُّورِوَنَحْشُرُٱلْمُجْرِمِينَيَوْمَئِذٍزُرْقًا١٠٢
Yevme yünfehu fi-ssûri venahşüru-lmücrimîne yevmeizin zürkâ.

Sura üflendiği gün, işte o gün, suçluları gözleri korkudan göğermiş olarak toplarız.

يَتَخَـٰفَتُونَبَيْنَهُمْإِنلَّبِثْتُمْإِلَّاعَشْرًا١٠٣
Yetehâfetûne beynehüm il lebistüm illâ ’aşrâ.

"Siz dünyada sadece on gün eğleştiniz" diye, aralarında saklı saklı konuşurlar.

نَّحْنُأَعْلَمُبِمَايَقُولُونَإِذْيَقُولُأَمْثَلُهُمْطَرِيقَةًإِنلَّبِثْتُمْإِلَّايَوْمًا١٠٤
Nahnü a’lemü bimâ yekûlûne iz yekûlü emselühüm tarîkaten il lebistüm illâ yevmâ.

Aralarında konuştuklarını Biz daha iyi biliriz. En akıllıları: "Sadece bir gün eğleştiniz" der.

وَيَسْـَٔلُونَكَعَنِٱلْجِبَالِفَقُلْيَنسِفُهَارَبِّىنَسْفًا١٠٥
Veyes'elûneke ’ani-lcibâli fekul yensifühâ rabbî nesfâ.

Sana dağları sorarlar; de ki: "Rabbim onları ufalayıp savuracak, yerlerini düz, kuru bir toprak haline getirecek; orada ne çukur, ne tümsek göreceksin. O gün, hiçbir tarafa sapmadan bir davetçiye uyarlar. Sesler Rahman'ın heybetinden kısılmıştır; ancak bir fısıltı işitirsin."

فَيَذَرُهَاقَاعًاصَفْصَفًا١٠٦
Feyezeruhâ kâ’an safsafâ.

Sana dağları sorarlar; de ki: "Rabbim onları ufalayıp savuracak, yerlerini düz, kuru bir toprak haline getirecek; orada ne çukur, ne tümsek göreceksin. O gün, hiçbir tarafa sapmadan bir davetçiye uyarlar. Sesler Rahman'ın heybetinden kısılmıştır; ancak bir fısıltı işitirsin."

لَّاتَرَىٰفِيهَاعِوَجًاوَلَآأَمْتًا١٠٧
Lâ terâ fîhâ ’ivecev velâ emtâ.

Sana dağları sorarlar; de ki: "Rabbim onları ufalayıp savuracak, yerlerini düz, kuru bir toprak haline getirecek; orada ne çukur, ne tümsek göreceksin. O gün, hiçbir tarafa sapmadan bir davetçiye uyarlar. Sesler Rahman'ın heybetinden kısılmıştır; ancak bir fısıltı işitirsin."

يَوْمَئِذٍيَتَّبِعُونَٱلدَّاعِىَلَاعِوَجَلَهُوَخَشَعَتِٱلْأَصْوَاتُلِلرَّحْمَـٰنِفَلَاتَسْمَعُإِلَّاهَمْسًا١٠٨
Yevmeiziy yettebi’ûne-ddâ’iye lâ ’ivece leh. vehaşe’ati-l'asvâtü lirrahmâni felâ tesme’u illâ hemsâ.

Sana dağları sorarlar; de ki: "Rabbim onları ufalayıp savuracak, yerlerini düz, kuru bir toprak haline getirecek; orada ne çukur, ne tümsek göreceksin. O gün, hiçbir tarafa sapmadan bir davetçiye uyarlar. Sesler Rahman'ın heybetinden kısılmıştır; ancak bir fısıltı işitirsin."

يَوْمَئِذٍلَّاتَنفَعُٱلشَّفَـٰعَةُإِلَّامَنْأَذِنَلَهُٱلرَّحْمَـٰنُوَرَضِىَلَهُقَوْلًا١٠٩
Yevmeizil lâ tenfe’u-şşefâ’atü illâ men ezine lehü-rrahmânü veradiye lehû kavlâ.

O gün Rahman'ın izin verdiği ve sözünden hoşnut olduğu kimseden başkasının şefaati fayda vermez.

يَعْلَمُمَابَيْنَأَيْدِيهِمْوَمَاخَلْفَهُمْوَلَايُحِيطُونَبِهِعِلْمًا١١٠
Ya’lemü mâ beyne eydîhim vemâ halfehüm velâ yühîtûne bihî ’ilmâ.

Allah onların geçmişlerini de, geleceklerini de bilir. Onların hiçbirinin ilmi ise O'nu kuşatamaz.

وَعَنَتِٱلْوُجُوهُلِلْحَىِّٱلْقَيُّومِوَقَدْخَابَمَنْحَمَلَظُلْمًا١١١
Ve’aneti-lvucûhü lilhayyi-lkayyûm. vekad hâbe men hamele zulmâ.

İnsanlar, diri ve her an yaratıklarını gözetip duran Allah'a boyun eğmiştir. Yükü zulüm olan kimse ise hüsrana uğramıştır.

وَمَنيَعْمَلْمِنَٱلصَّـٰلِحَـٰتِوَهُوَمُؤْمِنٌفَلَايَخَافُظُلْمًاوَلَاهَضْمًا١١٢
Vemey ya’mel mine-ssâlihâti vehüve mü'minün felâ yehâfü zulmev velâ hadmâ.

İnanmış olarak, yararlı işler işleyen kimse, haksızlıktan ve hakkının yeneceğinden korkmaz.

وَكَذَٰلِكَأَنزَلْنَـٰهُقُرْءَانًاعَرَبِيًّاوَصَرَّفْنَافِيهِمِنَٱلْوَعِيدِلَعَلَّهُمْيَتَّقُونَأَوْيُحْدِثُلَهُمْذِكْرًا١١٣
Vekezâlike enzelnâhü kur'ânen ’arabiyyev vesarrafnâ fîhi mine-lve’îdi le’allehüm yettekûne ev yuhdisü lehüm zikrâ.

İşte Kuran'ı, Arapça okunmak üzere indirdik, onda tehditleri türlü türlü açıkladık ki belki sakınırlar yahut onlara ibret verir.

فَتَعَـٰلَىٱللَّهُٱلْمَلِكُٱلْحَقُّوَلَاتَعْجَلْبِٱلْقُرْءَانِمِنقَبْلِأَنيُقْضَىٰٓإِلَيْكَوَحْيُهُوَقُلرَّبِّزِدْنِىعِلْمًا١١٤
Fete’âle-llâhü-lmelikü-lhakk. velâ ta’cel bilkur'âni min kabli ey yukdâ ileyke vahyüh. vekur rabbi zidnî ’ilmâ.

Gerçek hükümdar olan Allah Yüce'dir. Kuran sana vahyedilirken, vahy bitmezden önce, unutmamak için, tekrarda acele edip durma, "Rabbim! ilmimi artır" de.

وَلَقَدْعَهِدْنَآإِلَىٰٓءَادَمَمِنقَبْلُفَنَسِىَوَلَمْنَجِدْلَهُعَزْمًا١١٥
Velekad ’ahidnâ ilâ âdeme min kablü fenesiye velem necid lehû ’azmâ.

And olsun ki daha önce "Adem'e secde edin" demiştik; İblis'ten başka hepsi secde etmiş, o çekinmişti.

وَإِذْقُلْنَالِلْمَلَـٰٓئِكَةِٱسْجُدُوالِـَٔادَمَفَسَجَدُوٓاإِلَّآإِبْلِيسَأَبَىٰ١١٦
Veiz kulnâ lilmelâiketi-scüdû liâdeme fesecedû illâ iblîs. ebâ.

"Ey Adem! Doğrusu bu, senin ve eşinin düşmanıdır. Sakın sizi cennetten çıkarmasın, yoksa bedbaht olursun. Doğrusu cennette ne acıkırsın, ne de çıplak kalırsın; orada ne susarsın ne de güneşin sıcağında kalırsın" dedik.

فَقُلْنَايَـٰٓـَٔادَمُإِنَّهَـٰذَاعَدُوٌّلَّكَوَلِزَوْجِكَفَلَايُخْرِجَنَّكُمَامِنَٱلْجَنَّةِفَتَشْقَىٰٓ١١٧
Fekulnâ yâ âdemü inne hâzâ ’adüvvül leke velizevcike felâ yuhricennekümâ mine-lcenneti feteşkâ.

"Ey Adem! Doğrusu bu, senin ve eşinin düşmanıdır. Sakın sizi cennetten çıkarmasın, yoksa bedbaht olursun. Doğrusu cennette ne acıkırsın, ne de çıplak kalırsın; orada ne susarsın ne de güneşin sıcağında kalırsın" dedik.

إِنَّلَكَأَلَّاتَجُوعَفِيهَاوَلَاتَعْرَىٰ١١٨
İnne leke ellâ tecû’a fîhâ velâ ta’râ.

"Ey Adem! Doğrusu bu, senin ve eşinin düşmanıdır. Sakın sizi cennetten çıkarmasın, yoksa bedbaht olursun. Doğrusu cennette ne acıkırsın, ne de çıplak kalırsın; orada ne susarsın ne de güneşin sıcağında kalırsın" dedik.

وَأَنَّكَلَاتَظْمَؤُافِيهَاوَلَاتَضْحَىٰ١١٩
Veenneke lâ tazmeü fîhâ velâ tadhâ.

"Ey Adem! Doğrusu bu, senin ve eşinin düşmanıdır. Sakın sizi cennetten çıkarmasın, yoksa bedbaht olursun. Doğrusu cennette ne acıkırsın, ne de çıplak kalırsın; orada ne susarsın ne de güneşin sıcağında kalırsın" dedik.

فَوَسْوَسَإِلَيْهِٱلشَّيْطَـٰنُقَالَيَـٰٓـَٔادَمُهَلْأَدُلُّكَعَلَىٰشَجَرَةِٱلْخُلْدِوَمُلْكٍلَّايَبْلَىٰ١٢٠
Fevesvese ileyhi-şşeytânü kâle yâ âdemü hel edüllüke ’alâ şecerati-lhuldi vemülkil lâ yeblâ.

Ama şeytan ona vesvese verip: "Ey Adem! Sana sonsuzluk ağacını ve çökmesi olmayan bir saltanatı göstereyim mi?" dedi.

فَأَكَلَامِنْهَافَبَدَتْلَهُمَاسَوْءَٰتُهُمَاوَطَفِقَايَخْصِفَانِعَلَيْهِمَامِنوَرَقِٱلْجَنَّةِوَعَصَىٰٓءَادَمُرَبَّهُفَغَوَىٰ١٢١
Feekelâ minhâ febedet lehümâ sev'âtühümâ vetafikâ yahsifâni ’aleyhimâ miv veraki-lcenneh. ve’asâ âdemü rabbehû fegavâ.

Bunun üzerine ikisi de o ağacın meyvesinden yedi, ayıp yerleri görünüverdi. Cennet yapraklarıyla örtünmeye koyuldular. Adem, Rabbine baş kaldırdı ve yolunu şaşırdı.

ثُمَّٱجْتَبَـٰهُرَبُّهُفَتَابَعَلَيْهِوَهَدَىٰ١٢٢
Sümme-ctebâhü rabbühû fetâbe ’aleyhi vehedâ.

Rabbi yine de onu seçip tevbesini kabul etti, ona doğru yolu gösterdi.

قَالَٱهْبِطَامِنْهَاجَمِيعًابَعْضُكُمْلِبَعْضٍعَدُوٌّفَإِمَّايَأْتِيَنَّكُممِّنِّىهُدًىفَمَنِٱتَّبَعَهُدَاىَفَلَايَضِلُّوَلَايَشْقَىٰ١٢٣
Kâle-hbitâ minhâ cemî’am ba’duküm liba’din ’adüvv. feimmâ ye'tiyenneküm minnî hüden femeni-ttebe’a hüdâye felâ yedillü velâ yeşkâ.

Onlara şöyle dedi: "Birbirinize düşman olarak hepiniz oradan inin. Elbet size Benden bir yol gösteren gelir; Benim yoluma uyan ne sapar ve ne de bedbaht olur."

وَمَنْأَعْرَضَعَنذِكْرِىفَإِنَّلَهُمَعِيشَةًضَنكًاوَنَحْشُرُهُيَوْمَٱلْقِيَـٰمَةِأَعْمَىٰ١٢٤
Vemen a’rada ’an zikrî feinne lehû me’îşeten dankev venahşüruhû yevme-lkiyâmeti a’mâ.

Benim Kitap'ımdan yüz çeviren bilsin ki onun dar bir geçimi olur ve kıyamet günü de onu kör olarak haşrederiz.

قَالَرَبِّلِمَحَشَرْتَنِىٓأَعْمَىٰوَقَدْكُنتُبَصِيرًا١٢٥
Kâle rabbi lime haşertenî a’mâ vekad küntü besîrâ.

O zaman: "Rabbim! Beni niçin kör olarak haşrettin, oysa ben gören bir kimseydim" der.

قَالَكَذَٰلِكَأَتَتْكَءَايَـٰتُنَافَنَسِيتَهَاوَكَذَٰلِكَٱلْيَوْمَتُنسَىٰ١٢٦
Kâle kezâlike etetke âyâtünâ fenesîtehâ. vekezâlike-lyevme tünsâ.

Allah: "Böyledir, ayetlerimiz sana gelmişti de sen onları unutmuştun, bugün de öylece unutulursun" der.

وَكَذَٰلِكَنَجْزِىمَنْأَسْرَفَوَلَمْيُؤْمِنبِـَٔايَـٰتِرَبِّهِوَلَعَذَابُٱلْـَٔاخِرَةِأَشَدُّوَأَبْقَىٰٓ١٢٧
Vekezâlike neczî men esrafe velem yü'mim biâyâti rabbih. vele’azâbü-l'âhirati eşeddü veebkâ.

İşte haddi aşanları, Rabbinin ayetlerine inanmayanları böylece cezalandıracağız. Hem, ahiretin azabı bu dünya azabından daha şiddetli ve daha devamlıdır.

أَفَلَمْيَهْدِلَهُمْكَمْأَهْلَكْنَاقَبْلَهُممِّنَٱلْقُرُونِيَمْشُونَفِىمَسَـٰكِنِهِمْإِنَّفِىذَٰلِكَلَـَٔايَـٰتٍلِّأُولِىٱلنُّهَىٰ١٢٨
Efelem yehdi lehüm kem ehleknâ kablehüm mine-lkurûni yemşûne fî mesâkinihim. inne fî zâlike leâyâtil liüli-nnühâ.

Onları yerlerinde gezdikleri, kendilerinden önce yok etmiş olduğumuz bunca nesiller doğru yola sevketmedi mi? Doğrusu bunlarda akıl sahipleri için ibretler vardır.

وَلَوْلَاكَلِمَةٌسَبَقَتْمِنرَّبِّكَلَكَانَلِزَامًاوَأَجَلٌمُّسَمًّى١٢٩
Velevlâ kelimetün sebekat mir rabbike lekâne lizâmev veecelüm müsemmâ.

Eğer Rabbinin verilmiş bir sözü ve tayin ettiği bir süre olmasaydı, hemen azaba uğrarlardı.

فَٱصْبِرْعَلَىٰمَايَقُولُونَوَسَبِّحْبِحَمْدِرَبِّكَقَبْلَطُلُوعِٱلشَّمْسِوَقَبْلَغُرُوبِهَاوَمِنْءَانَآئِٱلَّيْلِفَسَبِّحْوَأَطْرَافَٱلنَّهَارِلَعَلَّكَتَرْضَىٰ١٣٠
Fasbir ’alâ mâ yekûlûne vesebbih bihamdi rabbike kable tulû’i-şşemsi vekable gurûbihâ. vemin ânâi-lleyli fesebbih veatrâfe-nnehâri le’alleke terdâ.

Onların dediklerine sabret; güneşin doğmasından ve batmasından önce Rabbini hamd ile tesbih et; gece saatlerinde ve gündüzleri de tesbih et ki Rabbinin rızasına eresin.

وَلَاتَمُدَّنَّعَيْنَيْكَإِلَىٰمَامَتَّعْنَابِهِٓأَزْوَٰجًامِّنْهُمْزَهْرَةَٱلْحَيَوٰةِٱلدُّنْيَالِنَفْتِنَهُمْفِيهِوَرِزْقُرَبِّكَخَيْرٌوَأَبْقَىٰ١٣١
Velâ temüddenne ’ayneyke ilâ mâ metta’nâ bihî ezvâcem minhüm zehrate-lhayâti-ddünyâ lineftinehüm fîh. verizku rabbike hayruv veebkâ.

Kendilerini sınamak için, dünya hayatının süsü olarak bol bol geçimlik verdiğimiz kimselere sakın göz dikme, Rabbinin rızkı daha iyi ve daha devamlıdır.

وَأْمُرْأَهْلَكَبِٱلصَّلَوٰةِوَٱصْطَبِرْعَلَيْهَالَانَسْـَٔلُكَرِزْقًانَّحْنُنَرْزُقُكَوَٱلْعَـٰقِبَةُلِلتَّقْوَىٰ١٣٢
Ve'mür ehleke bissalâti vastabir ’aleyhâ. lâ nes'elüke rizkâ. nahnü nerzükuk. vel’âkibetü littakvâ.

Ehline namaz kılmalarını emret, kendin de onda devamlı ol. Biz senden rızık istemiyoruz, sana rızık veren Biziz. Sonuç Allah'a karşı gelmekten sakınanındır.

وَقَالُوالَوْلَايَأْتِينَابِـَٔايَةٍمِّنرَّبِّهِٓأَوَلَمْتَأْتِهِمبَيِّنَةُمَافِىٱلصُّحُفِٱلْأُولَىٰ١٣٣
Vekâlû levlâ ye'tînâ biâyetim mir rabbih. evelem te'tihim beyyinetü mâ fi-ssuhufi-l'ûlâ.

"Rabbinden bize bir mucize getirseydi ya" derler. Onlara, önceki Kitablarda bulunan belgeler gelmedi mi?

وَلَوْأَنَّآأَهْلَكْنَـٰهُمبِعَذَابٍمِّنقَبْلِهِلَقَالُوارَبَّنَالَوْلَآأَرْسَلْتَإِلَيْنَارَسُولًافَنَتَّبِعَءَايَـٰتِكَمِنقَبْلِأَننَّذِلَّوَنَخْزَىٰ١٣٤
Velev ennâ ehleknâhüm bi’azâbim min kablihî lekâlû rabbenâ levlâ erselte ileynâ rasûlen fenettebi’a âyâtike min kabli en nezille venahzâ.

Eğer onları ondan önce bir azaba uğratarak yok etseydik: "Rabbimiz! Bize bir peygamber gönderseydin de, alçak ve rezil olmazdan önce ayetlerine uysaydık, olmaz mıydı?" diyeceklerdi.

قُلْكُلٌّمُّتَرَبِّصٌفَتَرَبَّصُوافَسَتَعْلَمُونَمَنْأَصْحَـٰبُٱلصِّرَٰطِٱلسَّوِىِّوَمَنِٱهْتَدَىٰ١٣٥
Kul küllüm müterabbisun feterabbesû. feseta’lemûne men ashâbu-ssirâti-sseviyyi vemeni-htedâ.

De ki: "Herkes gözlemektedir, siz de gözleyin. Şüphesiz düz yolun sahiplerinin kimler olduğunu ve kimlerin doğru yolda bulunduğunu bileceksiniz."

Türkçe çeviriyazı: Tanzil Project - Muhammet Abay