Kalem Suresi
52 Ayet
Aralık
Oynatma

Oynatma hızı: 1x


بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
Bismi-llâhi-rrahmâni-rrahîm.
نٓوَٱلْقَلَمِوَمَايَسْطُرُونَ١
Nûn. velkalemi vemâ yesturûn.

Nun; kalem ve onunla yazılanlara and olsun ki, sen Rabbinin nimetine uğramış bir kimsesin, deli (cinlenmiş) değilsin.

مَآأَنتَبِنِعْمَةِرَبِّكَبِمَجْنُونٍ٢
Mâ ente bini’meti rabbike bimecnûn.

Nun; kalem ve onunla yazılanlara and olsun ki, sen Rabbinin nimetine uğramış bir kimsesin, deli (cinlenmiş) değilsin.

وَإِنَّلَكَلَأَجْرًاغَيْرَمَمْنُونٍ٣
Veinne leke leecran gayra memnûn.

Doğrusu sana kesintisiz bir ecir vardır.

وَإِنَّكَلَعَلَىٰخُلُقٍعَظِيمٍ٤
Veinneke le’alâ hulükin ’azîm.

Şüphesiz sen büyük bir ahlaka sahipsindir.

فَسَتُبْصِرُوَيُبْصِرُونَ٥
Fesetübsiru veyübsirûn.

Hanginizin aklından zoru olduğunu yakında sen de göreceksin, onlar da görecekler.

بِأَييِّكُمُٱلْمَفْتُونُ٦
Bieyyikümü-lmeftûn.

Hanginizin aklından zoru olduğunu yakında sen de göreceksin, onlar da görecekler.

إِنَّرَبَّكَهُوَأَعْلَمُبِمَنضَلَّعَنسَبِيلِهِوَهُوَأَعْلَمُبِٱلْمُهْتَدِينَ٧
İnne rabbeke hüve a’lemü bimen dalle ’an sebîlih. vehüve a’lemü bilmühtedîn.

Doğrusu senin Rabbin, yolundan sapıtanları çok iyi bilir; O, doğru yolda olanları da çok iyi bilir.

فَلَاتُطِعِٱلْمُكَذِّبِينَ٨
Felâ tüti’i-lmükezzibîn.

Bundan böyle, yalanlayanlara itaat etme;

وَدُّوالَوْتُدْهِنُفَيُدْهِنُونَ٩
Veddû lev tüdhinü feyüdhinûn.

(Onlar sana indirilen ayetlerden beğenmediklerini bırakman suretiyle senin) kendilerine yumuşak davranmanı isterler; böyle yapsan, onlar da seni över, yumuşak davranırlar.

وَلَاتُطِعْكُلَّحَلَّافٍمَّهِينٍ١٠
Velâ tüti’ külle hallâfim mehîn.

Diliyle iğneleyen, kovuculuk eden, iyiliği daima önleyen, aşırı giden, suç işleyen, çok yemin eden alçak zorbaya, bütün bunlar dışında bir de soysuzlukla damgalanmış kimseye, mal ve oğulları vardır diye aldırış etmeyesin.

هَمَّازٍمَّشَّآءٍبِنَمِيمٍ١١
Hemmâzim meşşâim binemîm.

Diliyle iğneleyen, kovuculuk eden, iyiliği daima önleyen, aşırı giden, suç işleyen, çok yemin eden alçak zorbaya, bütün bunlar dışında bir de soysuzlukla damgalanmış kimseye, mal ve oğulları vardır diye aldırış etmeyesin.

مَّنَّاعٍلِّلْخَيْرِمُعْتَدٍأَثِيمٍ١٢
Mennâ’il lilhayri mü’tedin esîm.

Diliyle iğneleyen, kovuculuk eden, iyiliği daima önleyen, aşırı giden, suç işleyen, çok yemin eden alçak zorbaya, bütün bunlar dışında bir de soysuzlukla damgalanmış kimseye, mal ve oğulları vardır diye aldırış etmeyesin.

عُتُلٍّبَعْدَذَٰلِكَزَنِيمٍ١٣
’utüllim ba’de zâlike zenîm.

Diliyle iğneleyen, kovuculuk eden, iyiliği daima önleyen, aşırı giden, suç işleyen, çok yemin eden alçak zorbaya, bütün bunlar dışında bir de soysuzlukla damgalanmış kimseye, mal ve oğulları vardır diye aldırış etmeyesin.

أَنكَانَذَامَالٍوَبَنِينَ١٤
En kâne zâ mâliv vebenîn.

Diliyle iğneleyen, kovuculuk eden, iyiliği daima önleyen, aşırı giden, suç işleyen, çok yemin eden alçak zorbaya, bütün bunlar dışında bir de soysuzlukla damgalanmış kimseye, mal ve oğulları vardır diye aldırış etmeyesin.

إِذَاتُتْلَىٰعَلَيْهِءَايَـٰتُنَاقَالَأَسَـٰطِيرُٱلْأَوَّلِينَ١٥
İzâ tütlâ ’aleyhi âyâtünâ kâle esâtîru-l'evvelîn.

Ayetlerimiz ona okunduğu zaman: "Öncekilerin masalları" der.

سَنَسِمُهُعَلَىٱلْخُرْطُومِ١٦
Senesimühû ’ale-lhurtûm.

Onun havada olan burnunu yakında yere sürteceğiz.

إِنَّابَلَوْنَـٰهُمْكَمَابَلَوْنَآأَصْحَـٰبَٱلْجَنَّةِإِذْأَقْسَمُوالَيَصْرِمُنَّهَامُصْبِحِينَ١٧
İnnâ belevnâhüm kemâ belevnâ ashâbe-lcenneh. iz aksemû leyasrimünnehâ musbihîn.

Biz bunları, vaktiyle bahçe sahiplerini denediğimiz gibi denedik. Sahipleri daha sabah olmadan, bahçeyi devşireceklerine bir istisna payı bırakmaksızın yemin etmişlerdi.

وَلَايَسْتَثْنُونَ١٨
Velâ yestesnûn.

Biz bunları, vaktiyle bahçe sahiplerini denediğimiz gibi denedik. Sahipleri daha sabah olmadan, bahçeyi devşireceklerine bir istisna payı bırakmaksızın yemin etmişlerdi.

فَطَافَعَلَيْهَاطَآئِفٌمِّنرَّبِّكَوَهُمْنَآئِمُونَ١٩
Fetâfe ’aleyhâ tâifüm mir rabbike vehüm nâimûn.

Ama onlar daha uykudayken Rabbinin katından gönderilen bir salgın o bahçeyi sarıvermişti de bahçe kapkara kesilmişti.

فَأَصْبَحَتْكَٱلصَّرِيمِ٢٠
Feasbehat kessarîm.

Ama onlar daha uykudayken Rabbinin katından gönderilen bir salgın o bahçeyi sarıvermişti de bahçe kapkara kesilmişti.

فَتَنَادَوْامُصْبِحِينَ٢١
Fetenâdev musbihîn.

Sabah erken: "Ürünlerinizi devşirecekseniz erken çıkın" diye birbirlerine seslendiler.

أَنِٱغْدُواعَلَىٰحَرْثِكُمْإِنكُنتُمْصَـٰرِمِينَ٢٢
Eni-gdû ’alâ harsiküm in küntüm sârimîn.

Sabah erken: "Ürünlerinizi devşirecekseniz erken çıkın" diye birbirlerine seslendiler.

فَٱنطَلَقُواوَهُمْيَتَخَـٰفَتُونَ٢٣
Fentalekû vehüm yetehâfetûn.

"Bugün orada, hiçbir düşkün kimse yanımıza sokulmasın" diye gizli gizli konuşarak yürüyorlardı.

أَنلَّايَدْخُلَنَّهَاٱلْيَوْمَعَلَيْكُممِّسْكِينٌ٢٤
El lâ yedhulennehe-lyevme ’aleyküm miskîn.

"Bugün orada, hiçbir düşkün kimse yanımıza sokulmasın" diye gizli gizli konuşarak yürüyorlardı.

وَغَدَوْاعَلَىٰحَرْدٍقَـٰدِرِينَ٢٥
Vegadev ’alâ hardin kâdirîn.

Yoksullara yardım etmeye güçleri yeterken böyle konuşarak erkenden gittiler.

فَلَمَّارَأَوْهَاقَالُوٓاإِنَّالَضَآلُّونَ٢٦
Felemmâ raevhâ kâlû innâ ledâllûn.

Bahçeyi gördüklerinde: "Herhalde yolumuzu şaşırmış olacağız; belki de biz yoksun bırakıldık" dediler.

بَلْنَحْنُمَحْرُومُونَ٢٧
Bel nahnü mahrûmûn.

Bahçeyi gördüklerinde: "Herhalde yolumuzu şaşırmış olacağız; belki de biz yoksun bırakıldık" dediler.

قَالَأَوْسَطُهُمْأَلَمْأَقُللَّكُمْلَوْلَاتُسَبِّحُونَ٢٨
Kâle evsetuhüm elem ekul leküm levlâ tüsebbihûn.

Ortancaları: "Ben size Allah'ı anmanız gerekmez mi, dememiş miydim?" dedi.

قَالُواسُبْحَـٰنَرَبِّنَآإِنَّاكُنَّاظَـٰلِمِينَ٢٩
Kâlû sübhâne rabbinâ innâ künnâ zâlimîn.

"Rabbimizi tenzih ederiz; doğrusu biz yazık etmiştik" dediler.

فَأَقْبَلَبَعْضُهُمْعَلَىٰبَعْضٍيَتَلَـٰوَمُونَ٣٠
Feakbele ba’duhüm ’alâ ba’diy yetelâvemûn.

Birbirlerini yermeye başladılar.

قَالُوايَـٰوَيْلَنَآإِنَّاكُنَّاطَـٰغِينَ٣١
Kâlû yâ veylenâ innâ künnâ tâgîn.

Sonra şöyle dediler: "Yazıklar olsun bize; doğrusu azgınlık edenlerdendik."

عَسَىٰرَبُّنَآأَنيُبْدِلَنَاخَيْرًامِّنْهَآإِنَّآإِلَىٰرَبِّنَارَٰغِبُونَ٣٢
’asâ rabbünâ ey yübdilenâ hayram minhâ innâ ilâ rabbinâ râgibûn.

"Belki Rabbimiz bize bundan daha iyisini verir; doğrusu artık, Rabbimizden dilemekteyiz."

كَذَٰلِكَٱلْعَذَابُوَلَعَذَابُٱلْـَٔاخِرَةِأَكْبَرُلَوْكَانُوايَعْلَمُونَ٣٣
Kezâlike-l’azâb. vele’azâbü-l'âhirati ekber. lev kânû ya’lemûn.

İşte azap böyledir; ama ahiret azabı daha büyüktür; keşke bilseler!

إِنَّلِلْمُتَّقِينَعِندَرَبِّهِمْجَنَّـٰتِٱلنَّعِيمِ٣٤
İnne lilmüttekîne ’inde rabbihim cennâti-nne’îm.

Allah'a karşı gelmekten sakınanlara, Rableri katında nimet cennetleri vardır.

أَفَنَجْعَلُٱلْمُسْلِمِينَكَٱلْمُجْرِمِينَ٣٥
Efenec’alü-lmüslimîne kelmücrimîn.

Kendilerini Allah'a vermiş olanları hiç suçlular gibi tutar mıyız?

مَالَكُمْكَيْفَتَحْكُمُونَ٣٦
Mâ leküm. keyfe tahkümûn.

Ne oluyorsunuz? Ne biçim hükmediyorsunuz?

أَمْلَكُمْكِتَـٰبٌفِيهِتَدْرُسُونَ٣٧
Em leküm kitâbün fîhi tedrusûn.

Yoksa okuduğunuz bir kitabınız mı var?

إِنَّلَكُمْفِيهِلَمَاتَخَيَّرُونَ٣٨
İnne leküm fîhi lemâ tehayyerûn.

Seçtikleriniz herhalde orada olacaktır.

أَمْلَكُمْأَيْمَـٰنٌعَلَيْنَابَـٰلِغَةٌإِلَىٰيَوْمِٱلْقِيَـٰمَةِإِنَّلَكُمْلَمَاتَحْكُمُونَ٣٩
Em leküm eymânün ’aleynâ bâligatün ilâ yevmi-lkiyâmeti inne leküm lemâ tahkümûn.

Yoksa aleyhimizde, kıyamet gününe kadar süregidecek ahidleriniz mi var ki, kendinize hükmettikleriniz sizin olacaktır?

سَلْهُمْأَيُّهُمبِذَٰلِكَزَعِيمٌ٤٠
Selhüm eyyühüm bizâlike za’îm.

Sor onlara: "Bunu kim üzerine alır?"

أَمْلَهُمْشُرَكَآءُفَلْيَأْتُوابِشُرَكَآئِهِمْإِنكَانُواصَـٰدِقِينَ٤١
Em lehüm şürakâ'. felye'tû bişürakâihim in kânû sâdikîn.

Yoksa onların ortakları mı vardır? Doğru sözlü iseler ortaklarını getirsinler.

يَوْمَيُكْشَفُعَنسَاقٍوَيُدْعَوْنَإِلَىٱلسُّجُودِفَلَايَسْتَطِيعُونَ٤٢
Yevme yükşefü ’an sâkiv veyüd’avne ile-ssücûdi felâ yestetî’ûn.

O gün işin dehşetinden baldırlar açılır; gözleri dönmüş olarak yüzlerini zillet bürür; secdeye çağırılırlar ama buna güçleri yetmez. Oysa, kendileri sapasağlam oldukları zaman secdeye çağırılmışlardı.

خَـٰشِعَةًأَبْصَـٰرُهُمْتَرْهَقُهُمْذِلَّةٌوَقَدْكَانُوايُدْعَوْنَإِلَىٱلسُّجُودِوَهُمْسَـٰلِمُونَ٤٣
Hâşi’aten ebsâruhüm terhekuhüm zilleh. vekad kânû yüd’avne ile-ssücûdi vehüm sâlimûn.

O gün işin dehşetinden baldırlar açılır; gözleri dönmüş olarak yüzlerini zillet bürür; secdeye çağırılırlar ama buna güçleri yetmez. Oysa, kendileri sapasağlam oldukları zaman secdeye çağırılmışlardı.

فَذَرْنِىوَمَنيُكَذِّبُبِهَـٰذَاٱلْحَدِيثِسَنَسْتَدْرِجُهُممِّنْحَيْثُلَايَعْلَمُونَ٤٤
Fezernî vemey yükezzibü bihâze-lhadîs. senestedricühüm min haysü lâ ya’lemûn.

Kuran'ı yalanlayanları Bana bırak; Biz onları bilmedikleri yerden yavaş yavaş azaba yaklaştıracağız.

وَأُمْلِىلَهُمْإِنَّكَيْدِىمَتِينٌ٤٥
Veümlî lehüm. inne keydî metîn.

Onlara mehil veriyorum; doğrusu Benim tuzağım sağlamdır.

أَمْتَسْـَٔلُهُمْأَجْرًافَهُممِّنمَّغْرَمٍمُّثْقَلُونَ٤٦
Em tes'elühüm ecran fehüm mim magramim müskalûn.

Yoksa, sen onlardan ücret istiyorsun da, ağır bir borç altında mı kalıyorlar? Elbette hayır.

أَمْعِندَهُمُٱلْغَيْبُفَهُمْيَكْتُبُونَ٤٧
Em ’indehümü-lgaybü fehüm yektübûn.

Yoksa, gaybın bilgisi kendilerinin katında da onlar mı yazıyorlar?

فَٱصْبِرْلِحُكْمِرَبِّكَوَلَاتَكُنكَصَاحِبِٱلْحُوتِإِذْنَادَىٰوَهُوَمَكْظُومٌ٤٨
Fasbir lihukmi rabbike velâ tekün kesâhibi-lhût. iz nâdâ vehüve mekzûm.

Sen Rabbinin hükmüne kadar sabret; balık sahibi (Yunus) gibi olma, o, pek üzgün olarak Rabbine seslenmişti.

لَّوْلَآأَنتَدَٰرَكَهُنِعْمَةٌمِّنرَّبِّهِلَنُبِذَبِٱلْعَرَآءِوَهُوَمَذْمُومٌ٤٩
Levlâ en tedârakehû ni’metüm mir rabbihî lenübize bil’arâi vehüve mezmûm.

Rabbinin katından ona bir nimet ulaşmasaydı, kınanmış olarak sahile atılacaktı.

فَٱجْتَبَـٰهُرَبُّهُفَجَعَلَهُمِنَٱلصَّـٰلِحِينَ٥٠
Fectebâhü rabbühû fece’alehû mine-ssâlihîn.

Rabbi onu seçip iyilerden kıldı. Doğrusu inkar edenler, Kuran'ı dinlediklerinde nerdeyse seni gözleriyle yıkıp devireceklerdi. "O delidir" diyorlardı.

وَإِنيَكَادُٱلَّذِينَكَفَرُوالَيُزْلِقُونَكَبِأَبْصَـٰرِهِمْلَمَّاسَمِعُواٱلذِّكْرَوَيَقُولُونَإِنَّهُلَمَجْنُونٌ٥١
Veiy yekâdü-llezîne keferû leyüzlikûneke biebsârihim lemmâ semi’ü-zzikra veyekûlûne innehû lemecnûn.

Rabbi onu seçip iyilerden kıldı. Doğrusu inkar edenler, Kuran'ı dinlediklerinde nerdeyse seni gözleriyle yıkıp devireceklerdi. "O delidir" diyorlardı.

وَمَاهُوَإِلَّاذِكْرٌلِّلْعَـٰلَمِينَ٥٢
Vemâ hüve illâ zikrul lil’âlemîn.

Oysa Kuran, alemler için bir öğütten başka bir şey değildir.

Türkçe çeviriyazı: Tanzil Project - Muhammet Abay